لمس آمدنت و عطر خوشبوی تولدت مبارک.

همه می دانند وقتی تو باشی من زیاد با کسی حرف نمی زنم. اما حالا که نیستی... حیف که بلد نیستم جلوی اشکهایم را بگیرم. راستی چرا همه علی ها زیبایند جذاب و صاحب چشمانیند که موج سنگینی از یک نغمه بهاری شاد قسمتی از آن را دوست داشتنی تر کرده؟

علی مثل من نباش. یعنی خوشحالم که نیستی. بگذار همه فکر کنند مغروری تا شکستنی. من تمام عاشقانه هایت را جدی گرفتم اما تو هیچ وقت عاشقانه های هیچ کس را جدی نگیر. خدا نکند تجربه کنی. درد بدیست. شهر به شهر و خانه به خانه هم درپی درمانش بگردی و هرچه بیشتر بگردی کمتر می یابی.

علی سردردهایم دیگر قطع نمی شوند. دردم که بیشتر می شود برایت بیشتر دعا می کنم. می گویند دعای مریض ها مستجاب می شود.

علی دیوانگی ام سرریز شده. ازبس عاشق و معشوقهای واقعی و غیرواقعی از کنارم با تمسخر گذشتند و من از عشق تنها باران و رویا و چند تکه دست نوشته و تویی را در قلبم دارم که فقط برای آرزوهایمی. مردم ازبس همه بی دلیل لذت روزهای طولانی عاشقیشان را به رخ دردهای نهفته بی قراری ام کشیدند.

علی من همان چند دانه عکس و تنها نامه ات را قاب گرفتم و با تنها دو یادگاری ات داخل کلبه شیشه ای گوشه اطاقم گذاشتم.

علی دیوانه های این مدلی مثل من را کجا درمان می کنند؟.... نه پشیمان شدم. نمی خواهم درمان شوم. می خواهم تا آخر عمر همیشه همینطور دیوانه تو بمانم.

امروز روز مقدسی ست. چون تولد توست. آرزو می کنم بهترینهای دنیا هرچه که هست مال تو باشد.

معلممان می گفت علی نام یک فرشته است. پس علی فرشته باش و فرشته بمان. مثل اسمت. همین.